मूल, प्रतिनिधी :
नगरपरिषद निवडणुकीत प्रभाग क्र. ७ मध्ये अपेक्षित तिकीट न मिळताच प्रा. विजय लोणबले यांनी एका रात्रीत भाजपाचा झेंडा हातात घेतला आणि या एका पावलाने त्यांच्या राजकीय विश्वसनीयतेभोवती नवीन वादळ निर्माण झाले. विधानसभा निवडणुकीत त्यांनी अपक्ष उमेदवाराचा पूर्णवेळ प्रचार केला होता—हीच गोष्ट आज स्थानिक राजकारणात त्यांच्या ‘निष्ठावान कार्यकर्त्या’च्या प्रतिमेला गालबोट ठरलेली दिसते. “विधानसभा निवडणुकीत पक्षाविरोधात काम करणाऱ्याला काँग्रेसने उमेदवारी का द्यावी?” हा प्रश्न आता काँग्रेस कार्यकर्त्यांमध्ये जोरकसपणे घुमू लागला आहे.
लोणबले यांनी विधानसभा निवडणुकीत काँग्रेसवर नाराजी दाखवत स्वतःची स्वतंत्र ओळख निर्माण करण्याचा दावा केला होता. मात्र नगरपरिषद निवडणुकीत पत्नीला तिकीट नाकारले गेले, आणि विचारसरणीतील कोणताही सार्वजनिक बदल न दर्शवता त्यांनी थेट भाजपात प्रवेश केला—यामुळे त्यांच्या राजकीय भूमिकेतील स्थैर्यावर मोठा प्रश्नचिन्ह उभे राहिले. स्थानिक कार्यकर्त्यांमध्ये आता उघड चर्चा सुरू झाली आहे : निष्ठा पक्षाशी असते की फक्त तिकीटाशी? विचार बदलतो म्हणून पक्ष बदलतो की तिकीट मिळाले नाही म्हणूनच मार्ग बदलतात? अशा प्रश्नांची मालिका त्यांच्या नावाभोवती फिरत राहते.
काँग्रेसने सीमा लोणबले यांना तिकीट न देण्यामागे अनेक कारणे पोटतिडकीने मांडली. प्रा. लोणबले यांची पक्षातील विस्कळीत उपस्थिती, विधानसभेत पक्षाच्या उमेदवाराविरुद्ध अपक्षासाठी केलेला जाहीर प्रचार, गेल्या काही वर्षांत कोणतीही ठोस जबाबदारी न पेलण्याची त्यांची प्रवृत्ती आणि पक्षाशी तुटलेला संवाद—या सर्व गोष्टींमुळे काँग्रेसने प्रामाणिकपणे आणि सातत्याने काम करणाऱ्या कार्यकर्तीला निवड देणेच योग्य ठरेल, असा निर्णय घेतला. या निर्णयाने लोणबले दांपत्य नाराज झाले, परंतु ही नाराजी सिद्धांतांपेक्षा तिकीटाशी जोडलेली आहे, हे त्यांच्या तत्काळ राजकीय पलटीवरून अधिक स्पष्ट झाले.
२८ नोव्हेंबरला त्यांनी भाजपात प्रवेश केला, पण त्या क्षणी कोणतीही विचारधारात्मक भूमिका किंवा तत्त्वनिष्ठा स्पष्ट केली नाही. फक्त तिकीट नाकारले म्हणून पक्ष बदलण्याचा संदेशच जनतेपर्यंत पोहोचला. आणि त्यामुळेच मतदारांमध्ये एक नवे समीकरण आकार घेत आहे—“लोकांच्या प्रश्नांसाठी लढणारा नेता दिसत नाही; फक्त तिकीटासाठी झटणारा चेहरा दिसतो.” कालपर्यंत काँग्रेसची भाषा बोलणारे आज भाजपाचे प्रचारक बनल्यामुळे त्यांच्या स्थैर्यावर, प्रामाणिकतेवर आणि दीर्घकालीन नेतृत्वक्षमतेवर अधिकच संशय निर्माण झाला आहे.
प्रा. विजय लोणबले यांची अलीकडील पावले पाहता त्यांची राजकीय निष्ठा आणि विचारसरणी स्वार्थाच्या वादळात हेलकावत असल्याचे चित्र स्पष्ट होते. तिकीटासाठी राजकारण करणाऱ्या नेत्यांवर जनता कधीच पूर्ण विश्वास ठेवत नाही—हेच वास्तव त्यांच्या प्रतिमेला आता सर्वाधिक भेडसावत आहे. काँग्रेसने त्यांना तिकीट न देण्याचा घेतलेला निर्णय पक्षनिष्ठा आणि सातत्याला प्राधान्य देणारा असल्याचे आता अधिक ठळकपणे जाणवू लागले आहे. लोणबले यांच्या कृतींमधील संधीसाधूपणा मतदारांच्या नजरेतून सुटलेला नाही आणि त्यामुळेच त्यांच्या राजकीय प्रवासात संशयाचे ढग अधिक दाटताना दिसत आहेत.



